Vandaag hebben we een nieuwe website gelanceerd. Deze website is speciaal bedoeld voor het adopteren van projecten van de Malealea Development Trust (MDT). De site wordt voortdurend aangepast met nieuwe projecten waarvoor fondsen worden geworven. Iedereen die dat wil, kan een project adopteren, of geld doneren. Er zijn speciale mogelijkheden om "belastingvriendelijk" te doneren, etc.

Kijk maar eens op www.malealea-project-adoptie.nl of op www.solma.org (wordt doorgelinkt naar de vorige). Reacties zijn altijd welkom.

Afgelopen november waren we weer in Malealea, samen met Joop en Marjolijn Kruithof. Joop heeft in 2005 geholpen om het drinkwaterproject van Ha Khorong te financieren via Aqua for All, de ontwikkelingsorganisatie van de Nederlandse dsrinkwaterbedrijven. We hebben twee potentiele nieuwe drinkwaterprojecten bekeken, samen met Ntate Kali Kalake, de aannemer waar we mee hebben samengewerkt voor dat soort projecten. De voorstellen voor de nieuwe projecten worden voorbereid.

Vrijdag 5 november hebben we ook de Litsokeleng School bezocht. 'Me Mapheello was in Maseru, dus die konden we niet spreken, maar per SMS hadden we al gehoord dat de Lesotho overheid plotseling zijn belofte nagekomen is en bezig was om de rest van de school te bouwen. Toen we er aankwamen, waren de bouwvakkers bezig met het uitgraven van de fundering voor zeven klaslokalen. De twee gebouwtjes, een van drie en een van vier lokalen, worden opgetrokken van natuursteen, die ze in de buurt hebben verzameld. Overal lagen stapeltjes stenen. We zijn erg blij, dat de overheid zijn verantwoordelijkheid voor de school nu neemt. Waarschijnlijk hebben we door de bouw van de vier klaslokalen en het feest dat de school ons gaf – waar iemand van het Ministerie van Onderwijs aanwezig was – de overheid wakker geschud om ook iets te doen.
 

Zaterdag 4 september bezochten Hans Klein en ikzelf de Litsokeleng School, samen met 'Me Mapheello, 'Me Matakane en 'Me Masechaba, het hoofd van de Malealea Secondary School en evenals 'Me Mapheello pas Trustee van de MDT geworden. Er werd geen les gegeven op zaterdagmiddag, maar er waren wel een paar kinderen. Ik kon 'Me Mapheello aan de hand van de wereldbol uitleggen waarom we in Holland winter hebben als het in Lesotho zomer is en omgekeerd, en meer van dat soort zaken.

Alhoewel de nieuwe klaslokalen voldoen aan de grootste behoefte van de school, moet er nog veel meer gebeuren. Er wordt bijvoorbeeld nog les gegeven in een hok naast de plek waar eten wordt gekookt. Er zitten 28 kinderen in die klas en de deuren moeten dan open, anders is er geen licht.

In totaal moeten er nog drie klaslokalen worden gebouwd en moet er een nieuw onderwijzerskantoor plus voorraadopslagruimte komen. Ook proberen we geld te werven voor een voetbrug over het stroompje in de vallei. Er zijn al eens een paar kinderen verdronken die op weg naar school waren.

Al deze zaken komen binnekort op de wewbsite voor projectadoptie, die Hans Klein aan het voorbereiden is.

Op 4 september namen Gillian Attwood en haar assistent, Moso Ranoosi, afscheid van de Malealea Development Trust. Gillian, de oprichtster van de MDT, heeft sinds 2002 zich ingezet voor de MDT, en heeft via de "Learning Circles" de mensen in de dorpjes van de Malealea vallei geholpen hun lot te verbeteren. Nu haar zoontje, Luke Sentle, naar de preschool moet gaan, is het voor haar niet meer mogelijk om zoveel tijd fysiek in Malealea aanwezig te zijn. Ze blijft wel trustee van de MDT.

Moso heeft al die jaren Gillian geholpen als veldwerker, vooral werkend met de Learning Circles in de dorpjes. Als lokaal persoon genoot hij veel aanzien in de Malealea vallei. Hij gaat studeren in Maseru en kan daarom zijn werk niet meer aanhouden.

De MDT heeft Marion Drew aangesteld als Project Director. Zij zal het werk van de MDT ter plekke managen en fondsenwerving doen. Ntate Tello Moeketse, ook Voorzitter van de Board of Trustees van de MDT, is voor de helft van zijn tijd aangesteld bij de MDT om Marion te helpen.

De mensen uit de vallei gaven een heel mooi afscheidsfeest.

 
Sinds het begin van 2010 is Hans Klein actief voor SOLMA. Als voormalig middenstander - Hans is gepensioneerd optometrist - heeft hij als geen ander feeling voor de middenstand en het ondernemerschap. Die eigenschap gaat hij inzetten voor het werk van SOLMA voor Malealea. Hij bereidt een website voor, die is gericht op "projectadoptie". Bedrijven, maar ook particulieren, kunnen op die website projecten kiezen die ze willen steunen, helemaal alleen of gezamenlijk. Als een project wordt geadopteerd, kan het bedrijf (of de persoon) dat gebruiken voor eigen promotie. Het adoptiebedrijf (of de persoon) zal op passende wijze worden genoemd bij het project, en men kan als men dat wil het project persoonlijk gaan bezoeken.

Hans en zijn vrouw, Margot, kwamen in augustus en september voor het eerst naar Afrika. We hielden een gezamenlijke vakantie in Botswana en we bezochten Malealea. Dat was erg leuk, en ze genoten van de vriendelijkheid van de mensen in Malealea. Nu kon Hans eindelijk zelf ervaren hoe de sfeer is in de Malealea vallei. Dat zal hem helpen bij het fondsenwerven.

De video over de officiele opening staat hieronder.

Het jaarverslag 2009 is gepubliceerd, zowel in het Nederlands als in het Engels.

Download Jaarverslag SOLMA 2009

Download Annual Report SOLMA 2009

  Donderdag 25 maart gingen we om zes uur ‘s morgens op weg naar Malealea. De school zou officieel worden geopend met een groot feest. Door allerlei wegwerkzamheden kwamen we pas rond half drie bij de Malealea vallei aan. Om niet te laat te komen, gingen we maar meteen naar de school. Daar waren alle kinderen nog. ‘ME Mapheello was blij om ons te zien. We gingen aan de slag en kort daarop hiongen er twee borden, een als herinnering aan Jolanda Bonneur, die in 2008 overleed, maar veel met Malealea bezig was, en een voor alle donateurs die aan dit project hebben bijgedragen. Jacqueline had een paar potten verf bij zich en kranten. Onder leiding van ‘Me Mapheello werden kinderen uitgezocht om hun hand in de verf te dopen en op de muur te zetten, onder de herdenkingsplaque voor Jolanda Bonneur. Dat vonden ze allemaal prachtig! 

De volgende dag was het feest. We werden om 1 uur verwacht. Samen met Tello, Moso, ‘Me Mapakhiso, Teboho en Gillian gingen we met twee auto’s op pad. Onderweg haalden we ‘Me Matakane op. Ze had haar enkel gebroken en liep op krukken. Toen we de school naderden kwamen de kinderen ons als zingend tegemoet. Ouders liepen met stokken te zwaaien en zongen ook. Het was een heel onthaal. Voorbij de schoolgebouwen hadden ze een grote tent neergezet. Er zat al een delegatie van de Lesotho Evengelical Church, waar de school toe behoort. We moesten in het midden achter een tafel plaatsnemen. Na enige tijd begon het feest. De ceremoniemeester sprak iedereen toe, in Sesotho natuurlijk. De dominee/priester sprak een gebed uit en vertelde een heel verhaal over ons, hoe we gezien hadden dat de school er slecht aan toe was en hoe we geholpen hebben om dat te verbeteren. Na verloop van tijd kwam ook de Senior Officer van het Ministerie van Onderwijs van Lesotho. Hij was vroeger hoofd van de Litsokeleng School geweest. Hij begroette eerst zijn oud-leerlingen, die nu als ouders aanwezig waren, en gaf ook een speech. Tussen alle speeches door werd er telkens door de schoolkinderen ter ere van ons een lied gezongen. Uiteindelijk was ik aan de beurt om mijn verhaal te vertellen. Ik had, samen met mijn Sesotho-lerares Lindiwe Tshabalala, een speech voorbereid in Sesotho. Ik vertelde hoe we het geld bijelkaar gekregen hadden en dat het erg uniek was, omdat het eerste geld van Jolanda was, die al overleden was.  Iedereen was erg verbaasd dat ik Sesotho sprak. Na weer zingen door de kinderen kwamen er wat moeders naar voren, ook al zingend. We moesten naar voren komen en kregen een deken en een sjaal, en ieder een Basotho-hoed. Dat was geweldig. Daarmee gaven ze aan dat we er echt bij hoorden. Opeens weren er grote potten aangevoerd en kregen we lunch. Rijst, aardappelsalade, chakalaka (scherp bonengerecht) en kippenpoten, overgoten met een soort gemberbier. Erg lekker. Daarna werd er nog een traditionele mannendans opgevoerd en deden de schoolkinderen ook nog een dans met rieten rokjes met belletjes eronder. Al met al was het een fantastische dag. Dat het ook mijn verjaardag was, maakte het des te feestelijker. Uiteindelijk namen we tegen half zes afscheid. Het was een prachtig feest geweest, en de mensen hebben echt laten zien dat ze dankbaar waren.

De nieuwe klaslokalen van de Litsokeleng School zijn in januari bij het begin van het nieuwe schooljaar in gebruik genomen. Afgelopen maandag, 8 februari, hebben we de school geinspecteerd samen met Ntate Clemens Mafantiri, de aannemer. Hij moet nog een paar kleine details verbeteren, zoals ramen die niet goed sluiten, opstapjes naar drie klaslokalen, etc., maar het gebouw is klaar en vier klassen maken nu gebruik van de nieuwe lokalen. We hebben dakisolatie laten aanbrengen, en dat was maar goed ook! Ondanks dat de zon volop op het dak scheen, was het lekker koel in de lokalen zelf. Ook ‘s winters zal dat te merken zijn, als de isolatie de warmte een beetje vasthoudt.

Van de familie die veel heeft bijgedragen aan de financiering van dit project kregen we een grote plak chocolade met opschrift. Die hebben we meegenomen en ‘Me Mapheello mocht de plak aansnijden. Ze heeft iedereen een stukje gegeven en zo hebben we het nieuwe gebouw gevierd. 

De onderwijzeressen en de kinderen zijn zo ontzettend blij met hun nieuwe schoolgebouw, dat ze het niet eens kunnen zeggen. We zien het aan de gezichten. De lokalen zijn ruim en licht en er kan goed in worden gewerkt. Een enorm verschil met de oude behuizing. Dat kon je geen schoollokalen noemen!

Van onszelf hebben we de school twee landkaarten van Afreika en een wereldbol cadeau gedaan. Dat vonden ze helemaal geweldig. We moesten meteen aanwijzen waar we wonen, zowel in Johannesburg als in Holland.

Eind maart komen we weer terug. ‘Me Mapheello zei, dat de ouders van de 195 schoolkinderen  ons graag wilden bedanken. Dat gaan we dan meemaken. Ze zei ook dat ze de Minister van Onderwijs van Lesotho erbij wilde hebben. We zullen zien hoe dat gaat aflopen. Ik zal in ieder geval een mooie speech in Sesotho voorbereiden, voor het geval de Minister komt, maar ook voor de ouders en onderwijzeressen.

Met ‘Me Mapheello hebben we geturfd hoeveel tafeltjes en stoeltjes er nog moeten komen. Ze hebben wel wat meubilair, maar dat is nog altijd te weinig. Als alles van de bouw achter de rug is en alle rekeningen betaald zijn, gaan we kijken hoeveel we nog over hebben om tafeltjes en stoeltjes van de kopen. De school moet nu ook goed meubilair hebben, vinden we.

Op 18 januari was Mick Jones, de eigenaar van de Malealea Lodge, bij de school om alles te inspecteren. Ntate Clemens Mafantiri moest nog 111 ruitjes plaatsen. Dat had hij al gezegd. De totale indruk van Mick was dat het gebouw goed was gebouwd en dat er geen barsten in zaten. Maar de sloten waren allemaal stuk, de handvaten waren afgebroken en een slot zat ondersteboven. Er zijn nog een paar gebreken, maar Ntate Clemens heeft toegezegd dat hij alles repareert. Mick heeft Ntate Clemens ook opgedragen om de schoolborden te maken en in de school te plaatsen. Ook dat zal hij doen. Dat is extra en was niet inbegrepen in de oorspronkelijke opdracht.

Maandag 8 februari zullen we weer de school bezoeken. Als alles goed is, wordt er dan al in lesgegeven. Ik heb Ntate Clemens gezegd dat hij dan alles klaar moet hebben en dat we na afloop de rest van het geld zullen overmaken. Dan is het hele schoolproject klaar, zoals we in september 2009 begonnen. Er moeten nog wel wat andere zaken worden geregeld, maar die vallen buiten dit bouwproject. Daar komen we nog op terug.